پروژه تراکتورسازی ورزشی است یا تبلیغاتی؟

تجربه باشگاه هایی با تغییر مالکیت مشابه نشان می دهد ورود ناگهانی سرمایه تضمینی برای موفقیت نیست و خیلی مهم است که این پول چگونه استفاده گردد.

پروژه تراکتورسازی ورزشی است یا تبلیغاتی؟

آرمن ساروخانیان ، تشبیه تراکتورسازی و استیل آذین در آغاز فصل بیشتر به یک ترفند ژورنالیستی می مانست، ولی اتفاقاتی که در هفته های گذشته برای تیم پرطرفدار تبریزی رخ داد، این نگرانی را برای طرفداران به وجود آورده که ممکن است سرنوشت این دو تیم به هم شبیه باشد.

تراکتورسازی که به نظر می رسید روی ریل افتاده و آرام آرام به صدر جدول نزدیک می گردد، بعد از شکست در جام حذفی گرفتار حاشیه شد و باشگاه بلافاصله جان توشاک را برکنار کرد تا تنها شش هفته بعد از آغاز لیگ جست و جو برای سرمربی جدید را آغاز کند. استیل آذین در فصلی که ستاره های فوتبال ایران را یکی بعد از دیگری استخدام می کرد، قرار بود به رقیب ترسناکی برای مدعیان سنتی تبدیل گردد. مدیرعامل باشگاه در مراسم معارفه تومباکوویچ مدعی شد که قهرمانی لیگ برتر هدفی در دسترس است و آنها برای قهرمانی آسیا دورخیز نموده اند، ولی با نخستین شکست همه چیز فرو ریخت و اختلافات کار را به جایی رساند که تیم در خاتمه فصل به لیگ یک سقوط کرد.

در این باره بیشتر بخوانید

  • آخرین ولخرجی رسانه ای تراکتور: روبرتو کارلوس در تبریز!
  • عاقبت بازیکن سالاری: استعفای تحمیلی توشاک
  • تراکتورسازی و استیل آذین، شباهت های خطرناک!

    تراکتورسازی هم تابستان سال جاری ولخرجی های زیادی داشت و ستارگان نامداری را به تبریز برده، ولی همان ناهماهنگی هایی که استیل آذین را به فروپاشی رساند، در این تیم هم دیده می گردد. مهم ترین عامل شکاف در تراکتورسازی فاصله بین کادر فنی و تیم بود، چرا که بازیکنان بدون نظر سرمربی و با دستور مستقیم مدیریت باشگاه جذب شدند و همکاری این دو گروه خیلی زود به بن بست رسید. تجربه باشگاه هایی با تغییر مالکیت مشابه نشان می دهد ورود ناگهانی سرمایه تضمینی برای موفقیت نیست و خیلی مهم است که این پول چگونه استفاده گردد. خطر بزرگ زمانی است که وجه تبلیغاتی پروژه به وجه مدیریتی و ورزشی بچربد. در این حالت ستاره ها در اولویت قرار می گیرند و باشگاه مجبور است اصول فنی و حرفه ای را زیر پا بگذارد. تصمیماتی که از اول فصل در باشگاه تراکتورسازی گرفته گردیده این ذهنیت را به وجود می آورد که وجه تبلیغاتی بیشتر از وجه ورزشی اهمیت دارد. انتخاب توشاک که مربی مشهوری است، ولی در سال های اخیر تیم مهمی نداشته نخستین تصمیم عجیب باشگاه بود. در ادامه چند ملی پوش به تیم اضافه شدند که بازیکنان موثری هستند، ولی باشگاه توجهی به تقویت نیمه دفاعی تیم نداشت. مجبور کردن کادر فنی به استفاده از ملی پوشان ناآماده و خسته جرقه اختلافات تیم بود و همین عامل اصلی جدایی توشاک شد. حالا شنیده می گردد باشگاه با رقمی سرسام آور به دنبال عقد قرارداد با روبرتو کارلوس مشهور است که سابقه چندانی در مربیگری ندارد و این نگرانی وجود دارد سرنوشت توشاک برای او هم تکرار گردد. بعد از ناکامی با توشاک بهتر است باشگاه در انتخاب سرمربی جدید دقت بیشتری داشته باشد. این همه تصمیم اشتباه و احساسی می تواند هر تیمی را زمین بزند، حتی تیمی با ظرفیت تراکتورسازی.

منبع: ایران ورزشی

به "پروژه تراکتورسازی ورزشی است یا تبلیغاتی؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "پروژه تراکتورسازی ورزشی است یا تبلیغاتی؟"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید